1-827
عمومی

علائم تب روماتیسمی

  • ابوالفضل اهل زاده
  • 11 بهمن 1402
  • 32 مشاهده

روماتیسم قلبی یک بیماری جدی است که به عنوان یک عارضه ناشی از عدم درمان صحیح گلودرد استرپتوکوکی یا تب مخملک شناخته می‌شود. این بیماری معمولاً کودکان 5 تا 15 ساله را تحت تأثیر قرار می‌دهد، اما ممکن است در کودکان کوچک‌تر و بزرگسالان هم رخ دهد. عوارض طولانی‌مدت این بیماری، به خصوص "بیماری روماتیسم قلبی"، می‌تواند بسیار جدی باشد و در 30 تا 45 درصد از موارد مبتلایان به تب روماتیسمی ایجاد شود. در این مطلب قصد داریم در مورد تب روماتیسمی، علائم و روش درمان آنرا به طور کامل شرح دهیم.

 

بیماری روماتیسم قلبی، باعث آسیب به قلب و سیستم قلبی-عروقی می‌شود و در موارد خاص می‌تواند به مشکلات جدی قلبی منجر شود. این بیماری هر ساله در سطح جهانی به 230 هزار تا 500 هزار مورد مرگ منجر می‌شود. بنابراین، اهمیت تشخیص و درمان صحیح عفونت‌های گلودرد استرپتوکوکی و تب مخملک نه تنها در جلوگیری از تب روماتیسمی بلکه در حفظ سلامتی قلب و عروق نیز بسیار حائز اهمیت است.

 

علائم تب روماتیسم

 

علائم تب روماتیسم

تب روماتیسمی یک بیماری التهابی جدی است که علائم متنوعی در بزرگسالان و کودکان ایجاد می‌کند. این علائم معمولاً از التهاب در قلب، مفاصل، پوست یا سیستم عصبی مرکزی ناشی می‌شوند و می‌توانند در طول دوره بیماری تغییر کنند. اغلب علائم این بیماری دو تا 4 هفته پس از ابتلای فرد به عفونت استرپتوکوکی ظاهر می‌شوند و شامل موارد زیر هستند:

 

1. آسیب به قلب:

 درد در قفسه سینه، ضربان نامنظم، ضعف عضلات قلب، و مشکلات در سیستم قلبی-عروقی.

 

2. آسیب به مفاصل:

 درد و تورم در مفاصل، به ویژه مفاصل کوچک نظیر مفاصل دست و پا.

 

3. آسیب به پوست:

 ایجاد نواقص پوستی نظیر نواقص قرمز و بیضی‌شکل روی پوست (که به عنوان گردوی دانلوپ معروف هستند).

 

4. آسیب به سیستم عصبی مرکزی: 

اختلالات در حافظه، تمرکز و حتی حرکات غیرمعمول.

 

به علت تغییرات در طول دوره بیماری، مهم است که هر علامت یا علامت جدیدی که ظاهر شود به دقت ارزیابی شود و در صورت لزوم به پزشک مراجعه شود. تشخیص و درمان زودهنگام این بیماری می‌تواند از تبعات جدی آن جلوگیری کند.

 

 

علت بروز تب روماتیسم

 

علت بروز تب روماتیسم

عفونت گلویی ناشی از باکتری استرپتوکوک گروه A می‌تواند یکی از عوامل ایجاد تب روماتیسمی باشد. این باکتری معمولاً عفونت‌هایی چون گلودرد استرپتوکوکی یا در شرایط نادر تب مخملک را ایجاد می‌کند. اگرچه عفونت‌های استرپتوکوکی در سایر قسمت‌های بدن نظیر پوست نیز وجود دارد، اما به ندرت در ابتلا به تب روماتیسمی نقش دارند.

 

به عنوان یک نکته مهم، ارتباط دقیق بین عفونت استرپتوکوکی و تب روماتیسمی هنوز به طور کامل مشخص نشده است. اما به نظر می‌رسد که این باکتری‌ها توانمندی دارند که سیستم ایمنی را فریب دهند و باعث حمله به بافت‌های سالم بدن شوند. در شرایط عادی، سیستم ایمنی به باکتری‌های عامل عفونت هدف می‌گذارد، اما در مورد تب روماتیسمی، اشتباهاً به بافت‌های سالم، به ویژه بافت قلب، مفاصل، پوست و سیستم عصبی مرکزی مهاجمت می‌کند، که این واکنش به تورم بافت‌ها (التهاب) منجر می‌شود. این پدیده می‌تواند عارضه جدی و پیچیده‌ای به نام تب روماتیسمی را ایجاد کند.

 

عوامل خطر در افزایش تب روماتیسمی

 

عوامل خطر در افزایش تب روماتیسمی

مواردی که ممکن است خطر ابتلا به تب روماتیسمی را افزایش دهند، شامل موارد زیر می‌شوند:

 

1. ژنتیک (ژن‌ها):

   برخی از افراد حامل ژن یا ژن‌های خاصی هستند که احتمال ابتلا به تب روماتیسمی را افزایش می‌دهد. عوامل ژنتیک می‌توانند نقش مهمی در افزایش حساسیت فرد نسبت به عفونت‌های باکتریایی داشته باشند.

 

2. نوع باکتری استرپتوکوک:

   برخی گونه‌های خاص باکتری استرپتوکوک بیشتر از دیگران در ایجاد تب روماتیسمی نقش دارند. تفاوت‌های درون‌گونی بین انواع باکتری ممکن است تأثیرگذار باشد.

 

3. عوامل محیطی:

   رعایت نکردن بهداشت شخصی و حضور در محیط‌های شلوغ و مستعد به انتقال باکتری استرپتوکوک، احتمال ابتلا به این عفونت را افزایش می‌دهد. محیط‌هایی که افراد به صورت نزدیک به یکدیگر قرار دارند، ممکن است برای گسترش باکتری به عنوان عامل اصلی تب روماتیسمی، زمینه فراهم کنند.

 

توجه به این عوامل و اقدامات مناسب در جلوگیری و مدیریت بهداشتی می‌تواند نقش مهمی در کاهش خطر ابتلا به تب روماتیسمی ایفا کند.

 

 

روش‌های تشخیص تب روماتیسمی

 

روش‌های تشخیص تب روماتیسمی

تشخیص تب روماتیسمی از طریق تاریخچه پزشکی، معاینه بدنی، و تفسیر نتایج تست‌ها انجام می‌شود. روش‌های مختلفی برای کمک به تشخیص این بیماری وجود دارند:

 

1. آزمایش خون:

   بررسی نشانگرهای التهابی در خون از جمله اندازه‌گیری پروتئین واکنشگر C (CRP) و سرعت رسوب گلبول‌های قرمز (ESR) می‌تواند در تشخیص تب روماتیسمی مفید باشد. همچنین، تشخیص آنتی‌بادی‌های باکتری استرپتوکوک از طریق آزمایش خون انجام می‌شود.

 

2. الکتروکاردیوگرام (ECG یا EKG) یا تست نوار قلب:

   این تست برای ثبت فعالیت الکتریکی قلب استفاده می‌شود. از این روش برای تشخیص نامنظمی ضربان قلب یا افزایش اندازه بخش‌های مختلف قلب استفاده می‌شود.

 

3. اکوکاردیوگرام:

   در این روش، با استفاده از امواج صوتی، تصاویر متحرک از قلب تهیه می‌شود. اکوکاردیوگرام نحوه جریان خون در قلب و وضعیت دریچه‌های قلب را نمایان می‌کند.

 

تشخیص صحیح تب روماتیسمی نیازمند ترکیب اطلاعات به دست آمده از این روش‌ها و تجزیه و تحلیل دقیق تاریخچه پزشکی و نشانگان بالینی است. این رویکرد چندگانه به پزشکان کمک می‌کند تا تشخیص صحیح را بر اساس شواهد قوی‌تر و کامل‌تری ارائه دهند.

 

روش‌های درمان تب روماتیسمی

 

روش‌های درمان تب روماتیسمی

هدف اصلی از درمان تب روماتیسمی شامل بینش کامل عفونت، تسکین علائم، کنترل التهاب، و جلوگیری از بازگشت بیماری است. در این راستا، از داروهای مختلفی برای مدیریت این بیماری استفاده می‌شود:

 

1. آنتی‌بیوتیک‌ها:

   برای درمان عفونت‌های استرپتوکوکی از آنتی‌بیوتیک‌هایی مانند پنی‌سیلین یا سایر مواد موثر استفاده می‌شود. بعد از اتمام دوره اولیه درمان با آنتی‌بیوتیک، ممکن است پزشک دوره‌های دیگری را برای جلوگیری از بازگشت بیماری تجویز کند. درمان پیشگیرانه معمولاً به مدت معینی ادامه خواهد داشت.

 

2. داروهای ضدالتهاب:

   داروهایی مانند آسپرین و ناپروکسن می‌توانند به کاهش التهاب، تب، و درد کمک کنند. در صورت عدم اثربخشی یا شدت بالای علائم، ممکن است پزشک داروهای کورتیکواستروئیدی تجویز کند. اهمیت دارد که آسپرین به صورت خودسرانه به کودکان تجویز نشود، مگر اینکه پزشک مربوطه توصیه کند.

 

3. داروهای ضدتشنج:

   در مواقعی که حرکات غیرارادی شدید وجود دارد، داروهایی مانند والپروئیک اسید یا کاربامازپین ممکن است توسط پزشک تجویز شوند. این داروها به کنترل حرکات غیرارادی کمک می‌کنند.

 

درمان تب روماتیسمی نیازمند یک رویکرد گام به گام و همکاری نزدیک با پزشک است. همچنین، ادامه تداوم درمان پیشگیرانه با آنتی‌بیوتیک‌ها می‌تواند در جلوگیری از بازگشت بیماری بسیار مؤثر باشد.

 

 

راه‌های پیشگیری از تب روماتیسمی

 

راه‌های پیشگیری از تب روماتیسمی

1. درمان صحیح عفونت گلویی:

   اگر شما یا کودکانتان دچار گلودرد باشید که به علت باکتری استرپتوکوکی است، حیاتی است که به سرعت درمان صورت گیرد. درمان به موقع با آنتی‌بیوتیک‌ها می‌تواند جلوگیری از توسعه تب روماتیسمی کند.

 

2. تشخیص و درمان سریع علائم:

   در صورت بروز علائمی نظیر درد و تورم مفاصل، درد قلب یا علائمی که به نظر می‌رسد از عفونت گلویی مشتق شده باشند، به سرعت به پزشک مراجعه کنید. تشخیص و درمان سریع می‌تواند از پیشرفت تب روماتیسمی جلوگیری کند.

 

3. درمان پیشگیرانه با آنتی‌بیوتیک‌ها:

   در برخی موارد، پزشک ممکن است درمان پیشگیرانه با آنتی‌بیوتیک‌ها را توصیه کند. این درمان ممکن است برای افرادی که قبلاً به تب روماتیسمی مبتلا بوده‌اند یا در مواجهه با عوامل خطر بیشتر باشند، انجام شود.

 

4. توجه به بهداشت شخصی:

   رعایت بهداشت شخصی، مانند شستشوی دست‌ها و جلوگیری از تماس با افراد مبتلا به عفونت گلویی، می‌تواند کمک به جلوگیری از انتقال باکتری استرپتوکوک شود.

 

پیشگیری از عفونت‌های گلویی و درمان به موقع آنها، بهبود وضعیت عمومی سلامتی و کاهش خطر ابتلا به تب روماتیسمی می‌تواند داشته باشد. برای تصمیم‌گیری دقیق‌تر در مورد پیشگیری و درمان، بهتر است با پزشک خود مشورت کنید.



راهنمای خرید لوازم ارتوپدی


خرید آرنج بند

خرید کمربند طبی

خرید قوزبند

خرید جوراب واریس

خرید قوزک بند 

خرید کفی طبی

خرید شکم بند

خرید زانوبند

خرید اینترنتی گردنبند طبی



نصب وب اپلیکشن
وب ‌اپلیکیشن را به صفحه اصلی خود اضافه کنید
با این کار، می‌توانید برای همیشه و بدون نیاز به بروز ‌رسانی از خدمات ما استفاده کنید
آیا مایل به نصب وب اپلیکیشن می باشید؟
  
وب ‌اپلیکیشن را به صفحه اصلی خود اضافه کنید
با این کار، می‌توانید برای همیشه و بدون نیاز به بروز ‌رسانی از خدمات ما استفاده کنید
1. روی دکمه Share در نوار پایین کلیک کنید.
2. گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
3. در قسمت بالا روی Add کلیک کنید.